Ι. ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ

ΚΑΤΑΔΥΣΕΩΣ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

παρά τή Ἐνορία Κοκκίνη Χάνι τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης.

Μετά τήν Τέλεσιν τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τοῦ Ὄρθρου, τῆς Θείας Λειτουργίας καί τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ ἐντός του Ἱεροῦ Ναοῦ Ὑπεραγίας Θεοτόκου «Ἄξιον ἐστίν» Κοκκίνη Χάνι κατά τά καθιερωμένα, προπορευομένων τῶν Λαμπάδων, τῶν Φανῶν τῶν Ἑξαπτερύγων, τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τῶν Λαβάρων, τῶν Ψαλτῶν, τῶν Ἱερέων (καί τοῦ Ἀρχιερέως ἄν προεξάρχει) καί ἀκολουθούντων τῶν Δημοτικῶν Ἀρχόντων καί ἁπάντων τῶν πιστῶν, διά τῶν κεντρικῶν ὁδῶν τοῦ οἰκισμοῦ φθάνωμεν εἰς τόν προκαθορισμένον καί διακεκοσμημένον διά φοινίκων, μυρσίνης καί σημαιῶν τόπον πλησίον της θαλάσσης ὅπου βρίσκεται προηυτρεπισμένη τράπεζα. Ἐκεῖ :

Ο ΙΕΡΕΥΣ: Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε, νυν, και αεί, και εις τούς αιώνας των αιώνων.

Ο ΧΟΡΟΣ: Αμήν.

Και τ παρόντα διόμελα . χος πλ. δ΄.

Σωφρονίου Πατριάρχου εροσολύμων.

Φων Κυρίου π τν δάτων βο λέγουσα· Δετε λάβετε πάντες, Πνεμα σοφίας, Πνεμα συνέσεως, Πνεμα φόβου Θεο, τοπιφανέντος Χριστο.

Σήμερον τν δάτων, γιάζεται φύσις, καήγνυται ορδάνης, κα τν δίων ναμάτων πέχει τεμα, Δεσπότην ρν υπτόμενον.

ς νθρωπος ν ποταμ, λθες Χριστ Βασιλε, κα δουλικν Βάπτισμα λαβεν, σπεύδεις γαθέ, π τν το Προδρόμου χειρν, δι τάς μαρτίας μν φιλάνθρωπε.

Δόξα... Κα νν...

Ήχος ατς.

Πρς τν φωνν το βοντος ν τρήμ· τοιμάσατε τν δν το Κυρίου, λθες Κύριε, μορφν δούλου λαβν, Βάπτισμα ατν, μ γνος μαρτίαν. Εδοσάν σε δατα, καφοβήθησαν, σύντρομος γέγονεν Πρόδρομος, καβόησε λέγων· πς φωτίσει λύχνος τ Φς; πς χειροθετήσει δολος τν Δεσπότην; γίασον μ κα τδατα Σωτήρ, αρων το κόσμου τν μαρτίαν.

Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ :

Τήν Προφητείαν.

Προφητείας σαΐου τνάγνωσμα

(Κεφ. 12, 3-6)

Τάδε λέγει Κύριος· ντλήσατε δωρ μετ εφροσύνης κ τν πηγν το σωτηρίου. Καρες ν τμέρκείν· μνετε τν Κύριον, βοτε τνομα ατο, ναγγείλατε ν τος θνεσι τνδοξα ατο, μιμνσκεσθε, τι ψώθη τνομα ατο. μνήσατε τνομα Κυρίου, τι ψηλποίησεν, ναγγείλατε τατα ν πάσ τ γ. γαλλισθε, κα εφραίνεσθε ο κατοικοντες Σιών, τι ψώθη γιος τοσραλ ν μέσ ατς.

Προκείμενον . χος γ΄

     Κύριος φωτισμός μου κα Σωτήρ μου.

Στίχ. Κύριος περασπιστς τς ζως μου.

Ὁ Ἀπόστολος.

Πρς Κορινθίους Α΄ πιστολς Παύλου το Ανάγνωσμα.

(Κεφ. 10, 1-4)

δελφοί, ο θέλω μς γνοεν, τι ο Πατέρες μν πάντες π τν νεφέλην σαν, κα πάντες δι τς θαλάσσης διλθον. Κα πάντες ες τν Μωϋσν βαπτίσαντο, ν τ νεφέλ καν τ θαλάσσ. Κα πάντες τ ατ βρμα πνευματικν φαγον. Κα πάντες τ ατ πόμα πνευματικν πιον· πινον γρ κ πνευματικς κολουθούσης πέτρας· δ πέτρα ν Χριστός.

λληλούϊα (γ΄) χος δ

     Φων Κυρίου π τν δάτων.

Στίχ. Θες τς δόξης βρόντησεν π τν δάτων.

Και ο ΙΕΡΕΥΣ:

Το Εαγγέλιον

Ἐκ τοῦ κατά Μάρκον (Α, 9-11)

Τ καιρκείν, λθεν ησος π Ναζαρέτ τς Γαλιλαας, καβαπτσθη πωννου ες τν ορδνην. Κα εθως ναβανων π τοδατος, εδε σχιζομνους τος ορανος, κα τ Πνεμα σε περιστερν καταβανον πατν. Κα φωνγνετο κ τν ορανν· Σ ε Υἰός μου γαπητς, ν ηδκησα.

Ο ΧΟΡΟΣ: Δόξα σοι Κύριε, δόξα σοι.

Κα εθς Διάκονος ή ερες λέγει :

ν ερήν, το Κυρίου δεηθμεν.

Ο ΧΟΡΟΣ: Κύριε, λέησον. Μεθ' κάστην δέησιν.

πρ τς νωθεν ερήνης κα τς σωτηρίας τν ψυχν μν, το Κυρίου δεηθμεν.

πρ τς ερήνης το σύμπαντος κόσμου, εσταθείας τν γίων το Θεοκκλησιν, κα τς τν πάντων νώσεως, το Κυρίου δεηθμεν.

πρ τορχιεπισκόπου μν (δενος), το τιμίου Πρεσβυτερίου τς ν Χριστ Διακονίας, παντς το Κλήρου κα το Λαο, το Κυρίου δεηθμεν.

πρ τς Πόλεως ταύτης, πάσης Πόλεως Χώρας, κα τν πίστει οκούντων ν ατας, το Κυρίου δεηθμεν.

πρ εκρασίας έρων, εφορίας τν καρπν τς γς, κα καιρν ερηνικν, το Κυρίου δεηθμεν.

πρ των εν θαλάσσαις πλεόντων κα τς σωτηρίας ατν, το Κυρίου δεηθμεν.

πρ τογιασθναι τδωρ τοτο, τ δυνάμει κανεργεί καπιφοιτήσει τογίου Πνεύματος, το Κυρίου δεηθμεν.

πρ το δωρηθναι ατω τν χάριν τς πολυτρώσεως, τν ελογίαν τοορδάνου, το Κυρίου δεηθμεν.

πρ τοναδειχθναι ατποτρόπαιον πάσης πιβουλς ρατν καοράτων χθρν, το Κυρίου δεηθμεν.

πρ το εσακοσαι Κύριον τν Θεν φωνς τς δεήσεως μν τν μαρτωλν, καλεσαι μς, το Κυρίου δεηθμεν.

Ο ΙΕΡΕΥΣ:

Επάκουσον ημών, ο Θεός, ο Σωτήρ ημών, η ελπίς πάντων των περάτων της γης και των εν θαλάσση μακράν, και ίλεως, ίλεως γενού ημίν, Δέσποτα επί ταις αμαρτίαις ημών και ελέησον ημάς.

Ελεήμων γαρ και φιλάνθρωπος Θεός υπάρχεις και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο ΧΟΡΟΣ: Αμήν.

Ο ΙΕΡΕΥΣ: Ερήνη πσι.

Ο ΧΟΡΟΣ:  Και τω πνευματί σου.

Ο ΙΕΡΕΥΣ: Τάς κεφαλς μν τω Κυρίω κλίνωμεν

Ο ΧΟΡΟΣ: Σοι Κύριε.

Και ο Ιερεύς την Εχ μυστικς

Κλνον, Κύριε, τ ος σου, καπάκουσον μν, ν ορδάν βαπτισθναι καταδεξάμενος, καγιάσας τδατα· κα ελόγησον πάντας μς, τος δι τς κλίσεως τν αυτν αχένων σημαίνοντας τ τς δουλείας πρόσχημα. Κα καταξίωσον μς μπλησθναι τογιασμο σου δι τς τοδατος τούτου μεταλήψεώς τε κααντισμο, κα γενέσθω μν, Κύριε, ες γείαν ψυχς κα σώματος.

κφώνησις

Σ γρ εγιασμς τν ψυχν κα τν σωμάτων μν, κα σο τν δόξαν, κα εχαριστίαν, κα προσκύνησιν ναπέμπομεν, σν τνάρχ σου Πατρί, κα τ Παναγί καγαθ κα ζωοποι σου Πνεύματι, νν, καεί, κα ες τος αἰῶνας τν αώνων.

Ο ΧΟΡΟΣ:μήν.

Καί εὐθύς, (ὁ Ἀρχιερεύς ἤ) ὁ Ἱερεύς ρίπτει τόν μεταφερθέντα ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγιασμόν εἰς τήν θάλασσαν καί ποιεῖ τήν Κατάδυσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ψάλλων τό :  

Απολυτίκιον. χος α΄

ν ορδάν βαπτιζομένου σου Κύριε, τς Τριάδος φανερώθη προσκύνησις· το γρ Γεννήτορος φων προσεμαρτύρει σοι, γαπητν σε Υἱὸν νομάζουσα· κα τ Πνεμα ν εδει περιστερς, βεβαίου το λόγου τσφαλές. πιφανες Χριστ Θεός, κα τν κόσμον φωτίσας δόξα σοι.( τρς)

Μετά δέ τήν ἀνάσυρσιν, οἱ ἐπί τῆς ἐξέδρας παριστάμενοι «Πρόκριτοι» ἀσπάζονται τόν Τίμιον Σταυρόν. Ἔπειτα:

Η Ἀπόλυσις

Ο ΙΕΡΕΥΣ: Το Κυρου δεηθμεν.

Ο ΧΟΡΟΣ:  Κριε, λησον.

Ο ΙΕΡΕΥΣ: Ελογα Κυρου καλεος Ατολθοι φ' μς, τ ατο θεα χριτι κα φιλανθρωπίᾳ πντοτε, νν καε κα ες τος αἰῶνας τν αἰώνων.

Ο ΧΟΡΟΣ:  μν.

Ο ΙΕΡΕΥΣ: Δξα σοι Χριστ Θες, λπς μν, δξα σοι.

Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ : Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Κύριε, ελέησον.[γ΄]Πάτερ Άγιε ευλόγησον.

Ο ΙΕΡΕΥΣ: O ν ορδνπωννου βαπτισθναι καταδεξμενος δι τν μν σωτηραν Χριστς ληθινς Θες μν, τας πρεσβεαις τς παναχρντου κα παναμμου γας ατο μητρς, δυνμει το τιμου κα ζωοποιο Σταυρο, προστασαις τν τιμων πουρανων δυνμεων σωμτων, κεσαις το τιμου, νδξου, προφτου Προδρμου κα Βαπτιστοωννου, τν γων, νδξων κα πανευφμων ποστλων, του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Τίτου πρώτου Επισκόπου Κρήτης, του εν αγίοις πατρός ημών Νικολάου του εν Μύροις, τν γων νδξων κα καλλινκων Μαρτρων, τν σων κα θεοφρων Πατρων μν, των αγίων και ιαματικών Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, του αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος Κοσμά του Αιτωλού, της αγίας ενδόξου μεγαλομάρτυρος Ειρήνης, τν γων κα δικαων θεοπατρων ωακεμ καννης, κα πντων τν γων,

Επρσδεκτον ποησον τν δησιν μν,

δρησαι μν τν φεσιν τν παραπτωμτων μν,

σκπασον μς ν τ σκπ τν πτεργων σου

αποδωξον φ' μν πντα χθρν κα πολμιον,

ερνευσον μν τν ζων˙

Κριε, λησον μς κα τν κσμον σου, κα σσον τς ψυχς μν, ς γαθς κα φιλνθρωπος.

            Δι' εχν τν γων Πατρων μν, Κριε ησο Χριστ, Θες μν, λησον κα σσον μς.

Ο ΧΟΡΟΣ: μν.

.

Ἡ Τελετική Πομπή ἐπιστρέφει ἀνεπισήμως εἰς τόν Ἱερόν Ναόν.

Footer

Δημιουργία ιστοτόπου : ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ